Dünya Küldür. Üfle, Yok et gitsin onu.

Eski kitapları okuyordum.

Efsaneleri ve destanları.

Achilles ve altınları,

Herkül ve yetenekleri.

Spiderman'in gücü

Ve Batman'in yumrukları.

“Ve açıkçası kendimi bu listede göremiyorum” diyor Coldplay.

Süper kahramanlar listesi değil mi? Bize her zaman gereksiz bir motivasyon vermek için yaratılmış hayali kahramanlar. Çocukluğumuz o süper kahramanların yaptıklarına özenerek geçti, dünyayı ve bizleri korkularmızdan kurtarak hayallerimize yaklaştırdılar değil mi?

Biz zaten ya korkularlarımızla yaşarız ya da hayallerimizle. Bunları da yukarda söylediğim gibi hep süper kahramanlara, yani dışardan gelecek dokunuşlara bağlarız.

Sınav korkumuz, işsizlik korkumuz, başarısızlık korkumuz, gelecek korkumuz ve her gün aklımızda kurduğumuz binlerce korku.

Öyle zamanlar oluyor ki adım atmaktan korkuyoruz, hayatlarımızı sürekli olarak birilerine emanet etmeye o kadar çok alışıyoruz, kendimizi teyit ettirmeden o adımı atmıyoruz.

Esas korku dışarda değil insanın en derinliklerde bulunuyor, bunu farkedip bastırmadığın sürece hep süper kahramanlara ihtiyaç duyacaksın.

Korkularının da hayallerinin de yaratıcısı sensin, var olmak için sana ihtiyacı var. Sen önce onları yarattın, hiç kimsenin yardımına ihtiyaç duymadan korkularını ve hayallerini oluşturdun. Sonra kendi yarattıklarının gölgesinden korkar oldun.

Berbat bir dünya yaratıyorsun, ardından kendi yarattığın şeyden, kendi eserinden dehşete düşüyorsun. Dünya onu düşlediğin gibidir unutuyorsun.

Dünya küldür. Üfle, yok et gitsin onu.

Peki ya hayallerimiz? Hayallerimiz ya hiç yoktur ya da bastırılmıştır. Hayallerimizin sesi kısıktır. Neredeyse bir fısıltıdır.

Hayallerimizi ele geçirdiler, yapamazsın dediler. Zaten bizim hayallerimiz ya bastırılmıştır ya da hep yok sayılmıştır.

“Dünyayı sen mi kurtaracaksın?”  Eğer bu kalıptan nefret etmiyorsanız bu yazının devamını okumayın. Eğer siz de bu kalıptan nefret ediyorsanız, hayallerinizi anlattığınızda size bu soruyu yönelten insana iki farklı cevap verebilirsiniz.

   

1.           Bu soruyu sorman ve soruş şeklinden dünyayı kurtaracak kişinin sen de olmadığına can-ı gönülden emin olduğumu söyleyebilirim.
2.       Dünyayı kurtaramayacak dahi olsam, bunun için son anıma kadar mücadele edeceğim. Belki dünyayı kurtaramayacağım ama hayallerim için çalışmış olmanın ve kendimi gerçekleştirmenin haklı gururunu yaşayacağım her zaman.

Unutma ki; Gelişim etkileşimle başlar, çevrenizden böyle insanları uzaklaştırın ya da onlara hayallerinizi anlatmayı bırakın. Eleştirden kaçmayın fakat sağlam temellere dayanmayan insanlarında sözlerine aldırış etmeyin.

Martı, kanadına tutsaktır. Kanatları onu nereye götürürse oraya uçmaktan başka çaresi yoktur.

İnsan da düşüncelerine tutsaktır, ne düşünürsen o tarafa yol alırsın.

Düşüncelerine müdahele edilmesine izin verme arkadaşım. Hayallerine inanıyorsan, onlar için mücade etmeye hazırsan, insanların sana müdahele etmesine izin verme. Bunun için çok büyük yeteneklere sahip olmana gerek yok sadece olman gerektiği gibi olmanı istiyorum ben. Yolun sonun nereye çıktığı önemli değil, sen kendini gerçekleştirmiş olacaksın ve kendi süper kahramanını kendin yaratacaksın.

Kendini çok küçük hissediyor olabilirsin, evet evrende bir kum tanesi kadar bile yer kaplamıyor olabilirsin fakat önemli olan hayallerinle birlikte kalbini, düşüncelerini ne kadar büyüttüğündür. Bu çok kolay bir şey değildir, kolay olsa zaten herkes yapabilirdi, önemli olan kalabalıklar arasında zoru başararak farkındalık yaratabilmektir zaten.

Şimdi gözlerini kapat ve olmak istediğin yeri düşün. Hiç kimsenin bilmediği gerçek kendini düşün. Olmak istediğin yerin seni nasıl mutlu ettiğini hisset, içinde yarattığı heyecanını hisset. Ve artık bugüne kadar yaptıklarını bir kenara bırakarak farklı bir şeyler dene.

İçindeki gerçeklikleri keşfetmek için, kafanda yarattığın engellerden kurtulmak için iletişime geç.

Merak etme karşındaki kişi de aynı senin içinde bulunduğun yollardan geçti, kimse refah içine doğmadı.

Sefa KARACA

sefakaraca06@gmail.com

0553 2903919

LinkedIn Sefa KARACA